Κική Δημητριάδου

Κική Δημητριάδου
Η φωτογραφία είναι από το αποκριάτικο πιτζάμα πάρτι του νηπιαγωγείου

Τι σας ώθησε να γράψετε το πρώτο σας βιβλίο;

Το πρώτο παραμύθι μου «Η Αρήτη της Ροδιάς» (εκδ. Λιβάνη), γράφτηκε για να γίνει μπομπονιέρα στη βάφτιση της κορούλας της παιδικής μου φίλης. Με ώθησε, ή αν θέλετε καλύτερα, μ’ έκανε πύραυλο, η λαχτάρα μου να κάνω κάτι ξεχωριστό κι αληθινά όμορφο γι’ αυτό το παιδί. Ο ερχομός της Αρήτης στη ζωή της φίλης μου ήταν ένα θαύμα αληθινό.

Ποιο ήταν το αγαπημένο σας παραμύθι όταν ήσασταν μικρή και ποιο είναι τώρα;

«Το παραμύθι χωρίς όνομα» της Πηνελόπης Δέλτα ήταν τότε… Τώρα, έχω μία τριάδα αγαπημένων παραμυθιών: «Το δέντρο που έδινε», «Τα παπουτσάκια που λένε παραμύθια», και «Το δώρο της παπλωματούς».

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτά ήταν και τα πρώτα σας παραμύθια;

Νομίζω ναι… πέρασα πολλά χρόνια με το να ονειρεύομαι! Αρκετά χρόνια αργότερα άρχισα να γράφω. Με το γράψιμο το όνειρο έπαιρνε άλλη διάσταση. Έκανε ένα βήμα προς την πραγματικότητα. Και τώρα όταν γράφω, νοιώθω έτσι όπως όταν έφτιαχνα με τη φαντασία μου γέφυρες μες στα μαλλιά μου. Γιατί για μένα το γράψιμο είναι σαν να χτίζω μια γέφυρα επικοινωνίας με κείνους που με διαβάζουν.

Αν μέσα από ένα βιβλίο είχατε τη δυνατότητα να φτιάξετε έναν κόσμο όπως εσείς τον θέλετε, πώς θα τον φανταζόσασταν;

Τι πειρασμός! Θα ήταν ένας κόσμος που δεν θα υπήρχε η λέξη «κέρδος». Άρα δεν θα υπήρχε πόλεμος, πείνα, φτώχεια, εκμετάλλευση. Οι πολιτικοί θα ήταν φιλόσοφοι ή ποιητές, τα χρήματα θα είχαν ελάχιστο ενδιαφέρον. Δεν θα υπήρχαν αδέσποτα ζώα και το μέλλον της γης θα μας ένοιαζε όσο ακριβώς το μέλλον των παιδιών μας. Να μην συνεχίσω, πήρατε μια ιδέα…

Έχετε ζώα στο σπίτι σας;

Έχουμε ένα σκυλί, μία τρίποδη ημίαιμη πιτ μπουλίνα, τη Νίκη, κι έναν υπναρά γάτο τον Μήτσο. Είναι μέλη της οικογένειας. Κανείς μας δεν μπορεί να φανταστεί το σπίτι μας χωρίς αυτούς.

Όταν γράφετε ένα παραμύθι φαντάζεστε και τις εικόνες την ίδια στιγμή;

Δεν είναι συγκεκριμένες εικόνες βέβαια, αλλά ναι, το παραμύθι φτιάχνεται στο μυαλό μου έχοντας και εικόνες.

Χαίρεστε όταν βλέπετε τα βιβλία σας εικονογραφημένα ή θα θέλατε να είναι κάπως αλλιώς;

Μου αρέσει η εικονογράφηση στα βιβλία. Θα σας το πω με παράδειγμα: διαβάζοντας ένα βιβλίο πετάς… όταν έχει εικονογραφηθεί έχεις καλύτερη θέση στο αεροπλάνο! Δίπλα στο παράθυρο ας πούμε, να μη σας πω δίπλα στον πιλότο! Όταν έμαθα πως δόθηκε στην «Αρήτη της ροδιάς» έπαινος από τα ΕΒΓΕ, σκέφτηκα πως δίπλα στον πιλότο πέταξαν πολλοί επιβάτες! Ωραία ήταν…

Όταν γράφετε ένα παραμύθι σκέφτεστε μόνο τα παιδιά σαν αναγνώστες;

Κάθε άλλο! Κυρίως ενήλικες σκέφτομαι να διαβάζουν το παραμύθι στα παιδιά. Αν αυτοί διατηρήσουν ζωηρό κι αμείωτο το ενδιαφέρον και τη συγκίνησή τους μέχρι το τέλος του παραμυθιού, αν παραμυθιαστούν για τα καλά δηλαδή, τότε νιώθω ότι πέτυχα.

Εργογραφία

  • Η Αρήτη της Ροδιάς, εκδ. Λιβάνη • Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2010, Βραβείο Σχολικής και Πρωτοσχολικής Ηλικίας «Πηνελόπης Μαξίμου».
  • Το παραμύθι της μάγισσας γιαγιάς, εκδ. Λιβάνη

 

Μία συνέντευξη στη Λιάνα Δενεζάκη

 

001namesstroke

003Anaptixistroke

002Astrologystroke

004Ipsosstroke

Λέξεις κλειδιά

Η ομάδα μας

Πατήστε εδώ για να γνωρίσετε τη συντακτική ομάδα και τους συνεργάτες του LoveBaby.gr

Δημοσκόπηση

Ποια είναι η γνώμη σας για την αποθήκευση βλαστοκυττάρων;