Κατερίνα Μουρίκη

Η Κατερίνα Μουρίκη γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε χημεία, στατιστική και οικονομία. Ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με το θέατρο και παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής στην Ομάδα Τέχνης «Πάροδος» του Λάκη Κουρετζή. Εργάστηκε στο Γεωργικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας επί 17 χρόνια ως Ε.Δ.Τ.Π., στις έδρες Γενικής Χημείας και Οικολογίας.

Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1984 με το έργο της "Η ΜΙΚΡΗ ΡΙΡΗ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ" που τιμήθηκε με έπαινο από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά. Συνεργάστηκε με την ελληνική ραδιοφωνία, την τηλεόραση και το Υπουργείο Παιδείας. Από το 1992 ως το 2000 ήταν παραγωγός διάφορων λογοτεχνικών ραδιοφωνικών εκπομπών. Έχει εκδόσει συνολικά 25 βιβλία κι έχει συμμετάσχει σε πολλές συλλογές διηγημάτων. Είναι Γραμματέας της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.

mouriki2

Κυρία Μουρίκη πώς από τις θετικές επιστήμες περάσατε στο χώρο της λογοτεχνίας;

Στο χώρο της λογοτεχνίας ήμουν πάντα. Ως αναγνώστης, εννοώ. Είναι μια σχέση που ξεκίνησε από τη νηπιακή ηλικία μου και συνεχίζεται μέχρι τώρα. Αυτό το ζεστό και μεστό δέσιμό μου με τα βιβλία, σε συνδυασμό με μια έμφυτη διάθεση έκφρασης μέσω του γραπτού λόγου, ήταν το πρώτο στάδιο που με οδήγησε στο μακρύ και μαγευτικό μονοπάτι της παιδικής λογοτεχνίας.

Η γιαγιά μου, μας μεγάλωσε με παραμύθια της Ανατολής και ιστορίες από την Ελληνική μυθολογία. Οι διηγήσεις της ήταν μαγευτικές. Οι αποχρώσεις της φωνής της, οι ψίθυροι και οι παύσεις που έντυναν το λόγο της έφτιαχναν μια ατμόσφαιρα μαγική. Τότε ένιωθα να φεύγω. Χανόμουν μαζί με τους ήρωες σε δάση, σε πέλαγα τρικυμισμένα σε μαγικές σπηλιές γεμάτες θησαυρούς. Η μητέρα προτιμούσε να μας διαβάζει. 

Έτσι τα πρότυπα του αφηγητή και του αναγνώστη καταγράφηκαν μέσα μου με το ανεξίτηλο μελάνι των παιδικών συγκινήσεων. Οσο για τις  θετικές σπουδές μου δεν ένιωσα ποτέ ότι αντιστρατεύονται τη λογοτεχνία.  Είναι γνωστό ότι πολλοί συγγραφείς και μάλιστα ιδιαίτερα επιτυχημένοι προέρχονται από το χώρο των θετικών επιστημών. Ο Λούις Κάρολ, πατέρας της "Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων", ήταν μαθηματικός, ο Αντουάν Ντε Σαιντ Εξυπερύ ήταν μηχανικός αεροσκαφών.

Με ποια αφορμή γράψατε το πρώτο σας βιβλίο;

Η "αφορμή" ήταν τα παιδιά μου.

Όταν ήταν μικρά μας άρεσε να φτιάχνουμε μαζί παραμύθια. Ήταν ένα παιχνίδι που μας έδενε, μας ψυχαγωγούσε και έκανε τις ώρες μας ποιοτικές. Πλέκαμε με τη φαντασία μας ιστορίες που δεν ξέραμε πού θα μας βγάλουν.  Σα μητέρα κατέγραφα αυτές τις ιστορίες με σκοπό να τις δώσω κάποτε στα παιδιά μου σαν ενθύμια αυτών των τόσο γλυκών στιγμών.

Καθώς τις έγραφα από την αρχή, άθελά μου, έκανα μικρές παρεκλίσεις από το αρχικό κείμενο. Πρόσεχα το λόγο, σμίλευα τις προτάσεις για να αποκτήσουν σφιχτή ροή, παραστατικότητα και σαφήνεια. Έτσι, χωρίς να το καταλάβω ξύπνησε μέσα μου ο «συγγραφέας». Μετά με παρότρυνση μια φίλης έλαβα μέρος στον ετήσιο λογοτεχνικό διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Ήρθε ένας Έπαινος. Μετά ένα συμβόλαιο από έναν Εκδοτικό Οίκο και  ύστερα ακολούθησε πολλή δουλειά, ώσπου να πείσω τον εαυτό μου ότι είμαι πια συγγραφέας. Και η δουλειά συνεχίζεται…

Τι θα συμβουλεύατε τις μανούλες που ονειρεύονται να κάνουν το ίδιο;

Γιατί όχι; Είναι ένας θαυμάσιος τρόπος για να γεμίζουμε τις ώρες που περνάμε μαζί με τα αγγελούδια μας. Το πλάσιμο ενός παραμυθιού, εκτός από δημιουργικό παιχνίδι, είναι και μια ευκαιρία για να "γνωριστούμε" καλύτερα το παιδί μας.

Την ώρα που προσπαθεί να συνθέσει μια ιστορία μαζί μας, εξωτερικεύει την ψυχή του. Τα όνειρα, τους φόβους, τις κρυφές του επιθυμίες. Από την άλλη κι εμείς κάνουμε κάτι ανάλογο. Είναι ένα παιχνίδι επικοινωνίας και ομαδικής ψυχολογίας. Από την άλλη διεγείρει τη φαντασία του παιδιού, βελτιώνει την εκφραστική του ικανότητα και το βοηθάει να μάθει να βάζει τις σκέψεις του σε μια σειρά.

mouriki3

Πώς γεννήθηκε το βιβλίο σας «Η μικρή Ριρή μπορεί να είναι τολμηρή»;

Γεννήθηκε κάποια μεσημέρια, την ώρα του φαγητού. Μιλούσαμε για ένα ποντικάκι που διαρκώς ήταν πεινασμένο, αφού ο μεγαλύτερος αδελφός του "ο Φαταούλας" του άρπαζε το φαγητό μέσα από το στόμα. Η Ριρή ξυπνούσε και κοιμόταν πεινασμένη και μόνο στα όνειρά της χόρταινε με τις λιχουδιές που ονειρευόταν. Εννοείται ότι κάθε φορά βάζαμε το ποντικάκι μας να ονειρεύεται το "υπέροχο" φαγητό που υπήρχε στο δικό μας τραπέζι. Βέβαια όταν ξαναέγραψα το παραμύθι το άλλαξα αρκετά...

«Η μικρή Ριρή μπορεί να είναι τολμηρή» απευθύνεται σε παιδιά από 7 ετών και πάνω. Πιστεύετε πως μπορεί να διαβαστεί κι από μικρότερα παιδιά;

Η ηρωίδα είναι ένα ιδιαίτερα μικροκαμωμένο ποντίκι κι αυτό αρέσει στα πολύ μικρά παιδιά. Αν λοιπόν ο αναγνώστης - γονιός έχει διαβάσει το βιβλίο ο ίδιος, θα μπορεί να διαβάσει στο παιδί μικρά χαριτωμένα και κωμικά αποσπάσματα που θα τα γεφυρώνει με ελεύθερο προφορικό λόγο. Οι εικόνες του βιβλίου- αν και ασπρόμαυρες- είναι πολύ παραστατικές και αρέσουν πολύ στα παιδιά.

Από ποια ηλικία πιστεύετε πως είναι καλό οι γονείς να αρχίζουν να διαβάζουν παραμύθια στα παιδιά τους;

Αρκετοί ψυχολόγοι προτείνουν να διαβάζουμε στο παιδί μας πριν ακόμα γεννηθεί. Το έμβρυο λένε "ακούει" τη φωνή της μαμάς του και γαληνεύει. Έτσι όταν γεννηθεί είναι ήδη εξοικειωμένο σε αυτή την επικοινωνία μέσω της ανάγνωσης ενίος παραμυθιού.

Προσωπικά νομίζω ότι η διαδικασία αυτή μπορεί να αρχίσει μετά τους πρώτους τρεις μήνες του μωρού μας.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε όσους μεγαλώνουν παιδιά σήμερα;

Να θυμάστε πάντα ότι τα παιδιά σας δεν είναι κτήμα σας.

Ανήκουν στον εαυτό τους και στην εποχή τους.

Αν θέλετε να σας σέβονται, σεβαστείτε τα.

Αν θέλετε να σας αγαπούν, αγαπήστε όσα αγαπούν εκείνα.

 

Μία συνέντευξη στη Λιάνα Δενεζάκη

 

001namesstroke

003Anaptixistroke

002Astrologystroke

004Ipsosstroke

Λέξεις κλειδιά

Η ομάδα μας

Πατήστε εδώ για να γνωρίσετε τη συντακτική ομάδα και τους συνεργάτες του LoveBaby.gr

Δημοσκόπηση

Ποια είναι η γνώμη σας για την αποθήκευση βλαστοκυττάρων;