Παιδικές φιλίες

Η ικανότητα του παιδιού να δημιουργεί φιλίες με τους συνομηλίκους του είναι μια πηγή εμπειριών από την οποία τροφοδοτείται η ανάπτυξή του.

Το παιδί, εκτός από τους γονείς του, έχει ανάγκη την παιδική παρουσία γύρω του για να παίξει, να μοιραστεί σχέδια, παιχνίδια, μυστικά, συναισθήματα. Μαθαίνοντας να τα πηγαίνει καλά με τα άλλα παιδιά, αποκτά εμπιστοσύνη στον εαυτό του, γίνεται πιο αυτόνομο και αποφασιστικό. Ταυτόχρονα σταθμίζει τις δυνατότητές του, ανακαλύπτοντας σε ποιους τομείς είναι καλύτερο και σε ποιους πιο αδύναμο. Mαθαίνει πώς λειτουργούν οι ανθρώπινες σχέσεις, πώς να πλησιάζει τους άλλους.

Αποκτά την ικανότητα να κατανοεί τη θέση του άλλου και να αντιλαμβάνεται τις επιθυμίες και τις ανάγκες του.

Η ηλικία και η φιλία

Οι πρώτες σχέσεις εμφανίζονται περίπου στην ηλικία των 2 ετών (αρχή αυτενέργειας και λεκτικής επικοινωνίας) όπου ακόμη προτιμά να παίζει μόνο του, έστω κι αν βρίσκεται σε χώρο με άλλα παιδιά.

Σιγά-σιγά από τα 3 χρόνια το παιχνίδι αρχίζει να γίνεται παράλληλο. Κάποιες φορές παίζει για λίγο με άλλα παιδιά, άλλοτε του αρέσει να παρακολουθεί μόνο ή να παίρνει τα παιχνίδια των άλλων, χωρίς όμως να θέλει να δίνει τα δικά του.

Δειλά-δειλά από τα 4 χρόνια το παιχνίδι αρχίζει να γίνεται συντροφικό. Κάθε παιδί με το οποίο παίζει έστω και για λίγο το θεωρεί φίλο, είναι η εποχή που συνηθισμένες είναι οι διαφωνίες, η αναμέτρηση της δύναμης.

Ουσιαστικά από τα 9 χρόνια αποκτά πλέον σημασία ο όρος «καλύτερος φίλος».

Κάθε παιδί ανάλογα με την προσωπικότητα και το χαρακτήρα του, προσεγγίζει διαφορετικά τους συνομηλίκους του. Υπάρχουν παιδιά που πλησιάζουν άμεσα ένα άλλο παιδί και επιζητά τη φιλία του ενώ άλλα προτιμούν την επικοινωνία μέσα από ανταλλαγές παιχνιδιών κ.ο.κ. ακόμη υπάρχουν παιδιά που στέκονται και περιμένουν κάποιο άλλο παιδί να τα πλησιάσει. Είναι παιδιά διαθέσιμα να μιλήσουν να παίξουν και να κάνουν φίλους, όμως τα ίδια δεν παίρνουν ποτέ την πρωτοβουλία.

Από τον τρόπο που το παιδί χειρίζεται τις φιλίες του διακρίνουμε στοιχεία της προσωπικότητάς του.

Το παιδί που νιώθει συναισθηματική ασφάλεια στην οικογένεια είναι σε θέση να αντιμετωπίζει κάθε δυσκολία στις φιλίες του.

Η στάση των γονιών

• να ενθαρρύνουν από νωρίς το παιδί να δημιουργεί φίλους και να δημιουργούν τις προυποθέσεις για αυτό
• να επιδιώκουν να συναντά τους φίλους του σε τακτά διαστήματα
• να σέβονται το χαρακτήρα του παιδιού τους και τις ιδιαιτερότητές του- να μην το συγκρίνουν με άλλα παιδιά πιο κοινωνικά ούτε να το πιέζουν να δημιουργήσει φιλίες αν εκείνο δεν το επιθυμεί-
• να προσκαλούν στο σπίτι τους κάποιο παιδάκι, γιατί είναι πιο εύκολο για το παιδί να ξεκινήσει μια φιλία μέσα στο σπίτι του όπου αισθάνεται πιο ασφαλές και οικεία.
• Να ακούν ενεργητικά τα παράπονα του παιδιού για το φίλο του, χωρίς να μεγαλοποιούν καταστάσεις
• Να παρεμβαίνουν μόνο όταν είναι πραγματική ανάγκη και να αποφεύγουν τις κρίσεις για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, έχοντας πάντα στο μυαλό τους ότι το παιδί είναι σε θέση να λύσει μόνο τις διαφορές του.

Μπ.Ρήγα Κωνσταντάρα
Dr. Psych., Dipl. Pädag.
Διευθύντρια του Διαδραστικού Ευρωπαικού Σχολείου
Griechisch-deutscher Vorschul-Kindergarten
Δεμέστιχα 4 | 166 72 Βάρκιζα | T 210 8974143