Αγαπημένα αδέλφια;

«Μαμά η Άννα δεν φεύγει από το δωμάτιό μου», «Μπαμπά ο Αλέξανδρος μου πήρε το αρκουδάκι», «Κάθισε στη θέση μου», «Έφαγε όλα τα δημητριακά».

Αν έχετε πάνω από ένα παιδί στην οικογένεια σίγουρα παρόμοιες σκηνές εμπόλεμης ζώνης διαδραματίζονται και στο δικό σας σπίτι.

Αδέλφια που τσακώνονται για οτιδήποτε: παιχνίδια, τηλεόραση, αγκαλιά

Αδέλφια που τσακώνονται παντού: στο σπίτι, στο αυτοκίνητο στα μαγαζιά.

Γονείς σε κατάσταση απόγνωσης...

Οι σχέσεις ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας είναι μοναδικές. Εφόσον κανένας δεν μπορεί να επιλέξει τους γονείς και τα αδέλφια του κι αφού στην παιδική του ηλικία εξαρτάται από την οικογένεια, δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να βρει έναν τρόπο να συμβιώσει μαζί τους. Οι αδελφικές σχέσεις εγχαράσσονται όχι λόγω των δεσμών αίματος –όπως πιστεύεται– αλλά λόγω της συμβίωσης στον ίδιο χώρο και της συναισθηματικής ανταλλαγής που έχουν στα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Στην καθημερινή συμβίωση η ανάγκη για δέσμευση είναι το ίδιο σημαντική με την ανάγκη για αυτονομία.

Μεγαλώνοντας σε περιορισμένο χώρο, διεκδικώντας χρόνο και προσοχή από τους γονείς τους, τα αδέλφια προσπαθούν να βρουν ισορροπία ανάμεσα στις αντιθέσεις τους αλλά και να διαχειριστούν τον ανταγωνισμό τους

Ο καυγάς, η σύγκρουση είναι μέρος της ζωής, όλοι το ξέρουμε αλλά δεν παύουμε να επιθυμούμε αρμονική συμβίωση μέσα στην οικογένεια και ιδίως ανάμεσα στα παιδιά μας.

Tips για άμεση αντιμετώπιση των αδελφικών καυγάδων

• Μένουμε εκτός του καυγά, αποσύροντας την προσοχή μας. Δείχνοντας ιώβεια υπομονή , τα αφήνουμε μόνα τους να βρουν τρόπο να λύσουν τη διαφορά τους. Επεμβαίνουμε μόνο σε περίπτωση χειροδικίας τονίζοντας σταθερά ότι αυτό ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ.
• Καταφεύγουμε στην τακτική του αποκλεισμού. Αν τα παιδιά επιμένουν να τσακώνονται τα στέλνουμε σε άλλο δωμάτιο, Αφού ο κύριος λόγος του καυγά είναι συνήθως η δική μας προσοχή αφήνοντάς τα χωρίς θεατές θα σταματήσουν –με τη μέθοδο αυτή μαθαίνουν και για τα δικαιώματα των άλλων.
• Απομακρύνουμε το αντικείμενο του καυγά (παιχνίδι ή ό,τι άλλο το προκάλεσε)
• Προσπαθούμε να μην βγούμε εκτός εαυτού και να μην θυμώσουμε.
• Τα αντιμετωπίζουμε ως ομάδα και δεν καταμερίζουμε ευθύνες.

Παιχνίδια και δραστηριότητες για την εξομάλυνση των εντάσεων

«Αυτό είναι δικό μου-όχι δικό σου»

Ηλικία: Από 3 ετών
Αριθμός: Από ένα παιδί και πάνω
Υλικά: σερβίτσιο, πηλός
Χρόνος: 20 λεπτά
Χώρος: ένα τραπέζι
Εμψύχωση, συντονισμός από ενήλικο

Πολλές φορές μπορεί να αποφευχθεί ένας καυγάς όταν είναι ξεκάθαρο σε ποιόν ανήκει τι. Σίγουρα τα παιδιά βρίσκουν ομορφότερα και καλύτερα τα παιχνίδια που ανήκουν σε κάπο. Η ζήλια εμφανίζεται όταν τα παιδιά νιώθουν ότι δεν έχουν «αρκετά» στην κατοχή τους (υλικά αλλά και μεταφορικά). Η κατάσταση εκτονώνεται όταν συσχετίζουμε κάποια συσχετίζουμε κάποια αντικείμενα με συγκεκριμένα πρόσωπα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Όλοι στην οικογένεια παίρνουν από ένα απλό και απέριττο σερβίτσιο (πιρούνι, κουτάλι). Η δημιουργία του καθενός είναι αυτή που θα κάνει το σερβίτσιο ξεχωριστό. Ακολούθως , ο καθένας πλάθει τα δικά του στολίδια από τον πηλό που βρίσκεται στο κέντρο του τραπεζιού (τα στολίδια πρέπει να αγκαλιάζουν περιμετρικά τη λαβή του σερβίτσιου, γιατί διαφορετικά μπορεί να ξεκολλήσουν).

Μετά τη δημιουργία το κάθε αντικείμενο αποκτά ιδιαίτερη αξία για τον καθένα χωριστά και απαγορεύεται η χρήση από άλλο μέλος της οικογένειας χωρίς άδεια

«Σήμερα τακτοποιούμε...»

Ηλικία: Από 3 ετών
Αριθμός: Από ένα παιδί και πάνω
Υλικά: μερικές καρέκλες και κουτιά
Χρόνος: 20 λεπτά
Χώρος: το παιδικό δωμάτιο ή όποιο άλλο χρειάζεται τακτοποίηση

'Όταν έρχεται η ώρα να τακτοποιήσουν τα πράγματά τους (παιχνίδια κ.α), σχεδόν πάντα τα παιδιά έχουν κάτι άλλο να κάνουν, με αποτέλεσμα συχνά να γίνεται καυγάς. Είναι, λοιπόν, καλύτερα να κάνουν την τακτοποίηση παιχνίδι και όλα να κυλήσουν σαν φυσικό αποτέλεσμα.

Οι γονείς έχουν διασκορπίσει μερικές καρέκλες στο παιδικό δωμάτιο , με τρόπο τέτοιο που να μπορεί κανείς να φτάσει σε όλα τα ψηλά σημεία του δωματίου. Τα παιδιά ανεβαίνουν στις καρέκλες και αναλαμβάνουν να τοποθετήσουν τα πάντα σε κουτιά και σε ράφια. Τα παιχνίδια είναι σκορπισμένα στο πάτωμα.

Όροι του παιχνιδιού: Τα παιδιά δεν επιτρέπεται να πατήσουν στο πάτωμα και κάθε φορά μπορούν να μεταφέρουν μόνο ένα παιχνίδι, τα μικρότερα παιδιά μπορούν να κάτσουν στο πάτωμα και να δίνουν στα μεγαλύτερα τα παιχνίδια.
Στο τέλος οι γονείς χειροκροτούν....

« Τοίχος για αστέρια-ευχές»

Ηλικία: Από 3 ετών
Αριθμός: Από ένα παιδί και πάνω
Υλικά: μια μπλε επιφάνεια –σκληρό χαρτόνι, φελλός-κίτρινα αστέρια από χαρτόνι, μικρά φύλλα χαρτιού, μολύβιακ.α
Χρόνος: 20 λεπτά
Χώρος: οπουδήποτε στο σπίτι

Πολλά από αυτά που επιθυμούν τα μέλη μιας οικογένειας είναι εύκολο να εκπληρωθούν-φτάνει ο ένας να ξέρει τι χρειάζεται ο άλλος. Ο τοίχος με τα αστέρια –ευχές προσφέρει μια λύση.

Ένας μπλε πίνακας κρεμιέται κάπου στο σπίτι έτσι ώστε ακόμα και το μικρότερο παιδί να φτάνει για να στερεώσει ένα αστέρι. Κάθε μέλος της οικογένειας έχει ένα αστέρι που γράφει το όνομά του. Στα φύλλα χαρτιού χαρτιού ο καθένας γράφει τη μεγαλύτερη επιθυμία που εύχεται εκείνη την περίοδο.Για τα μικρά παιδιά που δεν ξέρουν ακόμη να γράφουν φροντίζει να το γράψει ο γονιός αφού ρωτήσει το παιδί. Η ευχή δεν πρέπει να σχετίζεται με κάποιο αντικείμενο , αλλά να εκφράζει τα συναισθήματά του π.χ « εύχομαι να μπορώ,αν και είμαι ο μικρότερος της οικογένειας να κάνω κάτι καλύτερα από τον Αλέξη ώστε να με θαυμάσετε. Όλες οι επιθυμίες διαβάζονται δυνατά, επικολλούνται στο αντίστοιχο αστέρι και τις επόμενες ημέρες ο κάθε ένας προσπαθεί να φτάσει τον στόχο του.

Μετά από μια εβδομάδα κατεβάζουν τα αστέρια, εξακριβώνουν και αξιολογούν εάν οι επιθυμίες εκπληρώθηκαν έτσι ώστε να αντικατασταθούν με νέες . Όσες δεν εκπληρώθηκαν ξαναγυρίζουν στον πίνακα.

Μπίλη Ρήγα-Κωνσταντάρα
Dr. Psych., Dipl. Pädag.
Διευθύντρια του Διαδραστικού Ευρωπαικού Σχολείου